produkty

Intelektualna.pl

Powrót

Artykuł
25 06.2014
Artykuł
25.06.14

Czy Unia Europejska chroni know - how?

przez dr Monika A. Górska, Jan Stranz

Chcąc dzisiaj odpowiedzieć na zadane w tytule pytanie, odpowiedź powinna być negatywna. Know – how, jeżeli jest chronione, to na podstawie przepisów wewnętrznych każdego państwa. Często pojawiającym się problemem na rynkach europejskich jest rozbieżność regulacji dotyczących ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa – każde państwo posiada bowiem własne przepisy dotyczące know – how. Komisja Europejska, po licznych zmaganiach i trudnościach, opracowała jednak projekt odpowiedniej dyrektywy, która ma zmienić istniejący stan rzeczy.

Dyrektywa wprowadza definicję „tajemnicy handlowej”, która ma obejmować informacje:

  • poufne (które jako całość lub część całości nie są ogólnie znane lub łatwo dostępne),
  • posiadające wartość handlową właśnie z uwagi na poufność oraz
  • poddane działaniom mającym na celu utrzymywanie jej poufności (np. trzymanie w sejfie).

Pozyskanie tajemnicy handlowej bez zgody jej posiadacza uznaje się za bezprawne w każdym przypadku, gdy dokonano tego umyślnie lub przez rażące niedbalstwo, poprzez uzyskanie nieuprawnionego dostępu do jakichkolwiek dokumentów czy materiałów pozostających pod kontrolą posiadacza tej tajemnicy handlowej, a także poprzez czyny takie jak kradzież, przekupstwo, oszustwo i inne czyny sprzeczne z dobrymi praktykami handlowymi.

Autorzy projektu dyrektywy zdefiniowali także przypadki, w których pozyskiwanie, wykorzystywanie i ujawnianie tajemnicy handlowej nie będzie naruszeniem prawa. Legalne pozyskanie tajemnicy handlowej może nastąpić poprzez niezależne odkrycie, tzw. reverse-engineering, korzystanie z prawa do informacji i konsultacji przysługującego przedstawicielom pracowników zgodnie z przepisami lub praktykami unijnymi i krajowymi oraz poprzez wszelkie inne praktyki, które uznaje się za zgodne z uczciwymi praktykami handlowymi.

Wielu komentatorów projektu nowej dyrektywy zwraca uwagę na uregulowanie kwestii przedawnienia roszczeń – zgodnie bowiem z projektem Dyrektywy państwa członkowskie zapewniają możliwość podejmowania działań dotyczących stosowania środków ogólnych, procedur i środków zaradczych przewidzianych w niniejszej dyrektywie w terminie co najmniej 1 roku, ale nie więcej niż 2 lat po dniu, w którym strona skarżąca dowiedziała się lub miała powody, aby się dowiedzieć o ostatnim zdarzeniu, które doprowadziło do podjęcia działania.

Z tekstem projektu dyrektywy można zapoznać się pod adresem:

http://ec.europa.eu/internal_market/iprenforcement/docs/trade-secrets/131128_proposal_pl.pdf .

Branża:

Innowacyjność

Powrót

Komentarze (0)




Dozwolone znaczniki: <b><i><br>